Zwróciły moją uwagę dwa spotkania w poznańskim Centrum Kultury Zamek, które uznałam za ciekawe i warte polecenia:. Pierwsze to wykład Macieja Szymaniaka „Miasto na papierze. O projektach niezrealizowanych”, dotyczący Poznania. A drugie

Wykład Macieja Szymaniaka, zaplanowany na 26 marca br. o godzinie 18.00 w holu Balkonowym, oraz  Janusz Majewski w Klubie Krótkiego Kina – 26 marca br. w sali audiowizualnej. Pierwszy to okazja do nabycia wiedzy o projektach i ideach, koncepcjach architektonicznych,  przestrzennych i artystycznych, które nie doczekały się realizacji. Czy są  lepsze od tych zrealizowanych? – nasuwa się od razu takie pytanie. Odpowie na nie autor wykładu i prezentacja tych idei, projektów, koncepcji.

Z kolei na spotkanie z  Januszem Majewskim, jednym z najważniejszych polskich twórców filmowych,  zaprasza DKF „Klatka”. W programie: o godz. 18.30 „Koncert dla mistrza”, gra „Klangor”, reprezentacyjny  Zespół Muzyki Myśliwskiej Nadleśnictwa Smolarz, zaś o  godz. 19.15 – pokaz filmu „Mała matura 1947” (2011) w  reżyserii Janusza Majewskiego, a o  21.00. To mozliwość posłuchania reżysera na żywo  i  nawiązania dialogu.

Film  „Mała Matura 1947” (2011)  jest adaptacją trzeciej części powieści „Mała matura” jego autorstwa. Obraz ten otrzymał kilka nagród, wśród nich Nagrodę Jury na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Janusz Majewski ukończył architekturę na Politechnice w Krakowie (1955) i Państwową Wyższą Szkołę Filmową w Łodzi (1960). Jego etiudy „Rondo” (jedna z najsłynniejszych etiud w dorobku łódzkiej Szkoły Filmowej) i „Most” uzyskały nagrody na festiwalach etiud szkolnych. Swój pierwszy film fabularny (krótkometrażowy i eksperymentalny: częściowo aktorski, częściowo animowany) – „Kapelusz” nakręcił w 1961 roku. Pełnometrażowe, fabularne filmy Janusza Majewskiego to: „Sublokator” (1966), „Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię” (1969), „Lokis” (1970), „Zazdrość i medycyna” (1973), „Zaklęte rewiry” (1975), „Sprawa Gorgonowej” (1977), „Lekcja martwego języka” (1979), „Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny” (1982), „Słona róża” (1982), „C.K. Dezerterzy” (1985), „Czarny wąwóz” (1989), „Do widzenia wczoraj” (1993).

Oprócz kinowych i telewizyjnych filmów fabularnych zrealizował – także na podstawie własnych scenariuszy – fabularne i dokumentalne krótkie metraże (np. wielokrotnie nagradzany „Album Fleischera”) oraz wiele spektakli Teatru TV, m.in. głośną „Anatomię morderstwa”.

Stefania Pruszyńska

Inf. źródłowa: CK „Zamek”